و اما امروز چه بیهوده تلاش می کنیم که این ملتها و دولتهای بی ارض و یوم را بیدار سازیم که اگر مبنا بر بیداری آن قوم خفته بود، آنها نیز امروز غزه را کربلای زمینی و عاشورای حسینی می دیدند.

امروز بیش از پیش درک می کنیم و می بینم که درک عاشورا و کربلا ضامن سعادت، عزت و اقتدار هر قوم و ملتی است چنانچه این درک، رشته بی زوال آبرو، حیثیت و اصالت شیعه شده است.

مگر بزرگترین و بالاترین فلسفه و شعار کربلا و عاشورا چیزی بالاتر از احیای نماز، امر به معروف و نهی از منکر و نیز مبارزه با ظلم و جور و بی عدالتی و دفاع از مظلوم و ستمدیده بود؟

اینها عالی ترین خصوصیات و بالاترین آرمان حسین (ع) و کربلا است. عاشورا عالی ترین عنصر عصیان امت اسلام در برابر تجاوز دشمنان است.

اما این خود قلسفه و حکمتی دارد که از قدرت تعقل و تخیل بشری خارج است که چرا این قوم خفته و جاهل این عالی ترین خصوصیات و بالا ترین آرمان را نمی تواند درک و تحلیل کند؟

و اینک غزه کربلا است و ای کاش قوم همیشه خفته تاریخ که از درک معانی و زیباییهای الهی کربلا و عاشورا بازمانده حداقل امروز عاشورای غزه را درک کرده و جهل و نادانی خود را برهاند.

سران عرب که به خاطر منافع و قدرت خود دولتهای همیشه کینه توز غربی را دولت و یاور خود می نامند باید بیدار شوند و بدانند که غزه امروز تاوان لنگه کفشی را پس می دهد که نفرت و تحقیر اندوخته آن بود. تاوانی که چه زود به کینه تبدیل شد و این حقارت را به بی شرمی و ننگ بشریت تبدیل کرد.

«انتقام جسارت یک عرب از هزاران انسان بی گناه» این تنها تفکر غرب بود و می بینیم که در سایه بی توجهی و چه بسا با چراغ سبز سران عرب این تفکر ددمنشانه را عملی می سازد.

و اینک غزه شهر بی دفاع که برای مردمانش نیز سرپناهی ندارد. اینجا تحقیر است و سکوت، جسارت است و سکوت، ننگ است و سکوت... و سکوت. و سکوت است و ناله ها و ضجه های کودکان غزه که نام این مظلومیت را در گلوی خود می خراشند و از باز سکوت.

و اینک غزه کربلا و امروز عاشورا است