مى‏دانيم در يکى از صبح‏هاى جمعه خواهى آمد و ما براى اولين‏بار صداى مهربان و

روح‏نواز «ان المهدى‏» تو را که در گوش اهل زمين مى‏پيچد، خواهيم شنيد. اى منجى

عالم بشريت و اى عزيزى که نشانه‏هايى که از پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله، حيدر

 کرار عليه السلام و فاطمه زهرا عليها السلام را دارى، بارها از خودمان پرسيده‏ايم

که چرا صبح جمعه خوشبختى و شادى بيش از حدى احساس مى‏کنيم، ولى غروب

که مى‏شود دنياى غم‏ سرتاسر وجودمان را مى‏گيرد. مولاى من! شادى صبح جمعه

به‏خاطر آمدنت است و وقتى غروب فرا مى‏رسد و مى‏بينيم هنوز نيامده‏اى، بى‏اختيار

غم سنگينى در دلمان خانه مى‏کند. ولى اى مهربان! قسم به تمام اشک‏هايى که در

 فراق تو ريخته شده، به اميد صبح جمعه موعود، به زندگى ادامه مى‏دهيم و براى

آمدنت دعا و لحظه شمارى مى‏کنيم.